|
 Over Venlo
|
Venlo ligt in de provincie Noord-Limburg en heeft meer dan 90.000 inwoners. De bekendste Venlose ondernemingen zijn Océ en vervoersbedrijf Frans Maas. Aan de snelwegen A73 en A67 in de wijk Blerick liggen de grootste bedrijventerreinen. In deze wijk ligt ook de grote groente- en fruitveiling ZON.
Venlo heeft een museum voor moderne beeldende kunst, het museum van Bommel van Dam. De collectie werd na de tweede wereldoorlog verzameld door Maarten en Reina van Bommel - van Dam. Zij schonken hun uitgebreide verzameling in 1967 aan de gemeente Venlo onder de voorwaarde dat de gemeente de collectie onderbrengt in een museum. In het Limburgs Museum vindt u de geschiedenis en cultuur van de regio.
Het 17e eeuwse stadhuis aan de sfeervolle Markt is Venlo’s voornaamste monument. Verder is het middeleeuwse stratenplan van de binnenstad van Venlo goed bewaard gebleven. De wapenspreuk van Venlo ‘Festina lente, cauta fac omnia mente’ betekent Haast je langzaam, doe alles met verstand. |
Waar ligt Venlo |
Venlo is gelegen in het noorden van de provincie Limburg. Omringende plaatsen: Blerick, Tegelen, De Krosselt, Boekend.
|
Historisch |
De oudste sporen van bewoning zijn uit de brons en ijzertijd en gevonden in meerdere grafheuvels in het Jammerdal, dicht bij de Duitse grens. Uit de eerste eeuw, het begin van de Romeinse tijd, zijn sporen gevonden die duiden op een handelsnederzetting met een militair karakter. Tussen de huidige Wijngaardstraat en de Kolenstraat stond een rechte rij natuurstenen huizen, stukken van muurschilderingen, delen van de vloerverwarming en grote funderingssleuven zijn teruggevonden. Van een houten brug over de Maas zijn paalresten gevonden. Door deze opgravingen is aangetoond dat Venlo sinds de Romeinse tijd bewoond is.
Stadsrechten kreeg Venlo in 1343 van Hertog Reinald II van Gelre. Via de Maas werd handel gedreven met vooral Luik, Maastricht, Roermond en Nijmegen. Ook werd intensief gehandeld met het Duitse achterland.
Venlo was sinds de Middeleeuwen een vestingstad en in de 17de en 18de eeuw werden de wallen om de stad flink uitgebreid. Omdat er buiten de wallen niet gebouwd mocht worden woonde de bevolking dicht op elkaar. Door de slechte hygiënische omstandigheden, zoals het ontbreken van een riool, werd Venlo menigmaal getroffen door tyfus en cholera. Pas in 1867 kon het overbevolkte stadscentrum worden ontlast nadat de regering besloten had om de stadswallen te slechten, Venlo kon eindelijk beginnen met de aanleg van huizen en wegen en de stad maakte een stormachtige groei door. |
|
Zorginstellingen in Venlo |
|---|
|
|
|
|
